[PUISI] Jalan Pulang

Selimut awan menyembunyikan aurora

Kilasan hutan hiasi kota yang menua

Besi dan beton yang beriringan

Saksi mata alunan elegi perjalanan

Kerahku perlahan melukis noktah kuning

Mengisi piring harapan dalam laju tuntutan yang tinggi

Mata yang lelah dalam batas hari yang genting

Berpaku asa yang menggunung tanpa sanggup didaki

Tubuhku telah mengembun oleh waktu

Tak lagi mampu menangkap sang trio jarum

Andai kesempatan dapat berjalan mundur

Laksana awan jalanan di kaca sampingku

Seketika lampu sein kaburkan lamunan

Dilema hati terpaksa diakhiri rembulan

Genggamanku tetap kokoh pada kemudi

Walau telah sirna segala arti imaji pada takdir